Uczył się mój ojciec i ja się uczyć muszę
  Paru długich kawałków z Pana Tadeusza
  No więc chodzę i wkuwam, przecież o to chodzi
  Słowo wkuwam po słowie lecz nic mi nie wychodzi
  
  Co już umiem, to zapomnę po dziesięciu minutach
  I po co mi to wszystko, i za co ta pokuta
  Nagle słyszę za ścianą MC Hammer, trzeba trafu
  I odkryłem, że można, że tylko trzeba rapu:
  
  Litwo, Ojczyzno moja, ty jesteś jak zdrowie
  Ile cię trzeba cenić, ten tylko się dowie kto cię stracił
  Dziś piękność twą w całej ozdobie
  Widzę i opisuję, bo tęsknię po tobie
  Gdzie bursztynowy świerzop, gryka jak śnieg biała
  Gdzie panieńskim rumieńcem dzięcielina pała.
  
  I już umiem na pamięć cały dwunastoksiąg
  Koledzy patrzą na mnie jak bym żabę połknął
  Wiem, że nie ma się czym chwalić, że to trudu nie warte
  Ale czy nie można czasem czegoś zrobić dla żartu
  Gdy zaczepia mnie policjant, czy mam dokumenty
  Odpowiadam mu wierszem: długie, cętkowane, kręte
  Albo mówi dziewczyna: sięgaj tam gdzie wzrok nie sięga
  Ja jej na to mówię, że to trzynasta księga.
  
  Litwo, Ojczyzno moja...
  
  No i w szkole zadyma, jest odpytywanie
  Polonistka poluje na mnie, zje mnie na śniadanie
  Patrzy na mnie łapczywie, myśli: szanse raczej małe
  Na pewno nic nie umie, postawimy gałę
  I tak gała za gałą, chyba od pół roku
  A ja patrzę na nią z góry i trochę jakby z boku
  Z godnością wstaję, ona pyta mnie czy umiem
  Ja przez chwilę stoję cicho, a potem rzucam dumnie:
  
  Litwo, Ojczyzno moja, ty jesteś jak zdrowie
  Ile cię trzeba cenić, ten tylko się dowie kto cię stracił
  Dziś piękność twą w całej ozdobie
  Widzę i opisuję, bo tęsknię po tobie
  Gdzie bursztynowy świerzop, gryka jak śnieg biała
  Gdzie panieńskim rumieńcem - a ona: siadaj! pała!
  
  Milknę lecz nadal stoję, ręce mam w kieszeniach
  Nie ma sensu próbować, nie warto też się zmieniać
  Ktoś kiedyś powiedział, że życie to nie bajka
  A ktoś inny z kolei, że Kain zabił Abla
  I tak myślę, co kiedy i kto wypowiedział
  Czy wiedział o czym mówi i czy mówił o czym wiedział
  Potem mówię już na głos: więc pokażcie mi papier
  Kto powiedział i kiedy, że Mickiewicz to nie raper?
  
  Litwo, Ojczyzno moja...