Groszku pachnącego przyniosłeś mi w dłoni dałeś groszek dłoni nie chciałeś już dać
  Stoi tu na biurku i milczy jak płomień
  Zmusza do milczenia tak jak ty twój kwiat
  
  Niebieskie płomienie o zimnym kolorze spalają najprędzej niech spalą na proch
  A ze mną myśl gorzką żem dłużna ci może
  Choć dałeś kwiat groszku a ja ci łez groch
  
  Takaś mała a łzy takie ogromne
  Takie ciężkie, że aż głowa się chyli
  Opadają te łzy twoje w dół pionem
  Tak najprościej ku głębokim dnom chwili
  Takaś mała a łzy takie ogromne
  Takaś mała a łzy takie ogromne
  Takaś mała a łzy takie ogromne
  Takaś mała a łzy takie ogromne
  Stoisz mi w oku jak łzy
  
  Niebieskie płomienie o zimnym kolorze
  Spalają najprędzej niech spalą na proch
  A ze mną myśl gorzką żem dłużna ci może
  Choć dałeś kwiat groszku a ja ci łez groch