Emisariusze samotności nie patrzą w przód
  Ich pyski są zwrócone do dna-nie płaczą
  Historia doświadcza ich bólem i kaźnią
  Emocje są ich żarciem, a smutki muzyką
  
  Świadkowie niepowodzeń nie ujrzą nieba
  Przeznaczenie spycha ich w dół-ku ciemni
  Rozłożone w krzyżu nieszczęścia i namiętności
  Skarcone poniosą relikty
  
  Ja odchodzę
  Nie zostaje po mnie nic!