Zapytałam: kim jestem i dokąd idę
  W odpowiedzi usłyszałam
  
  Dałem ci cały świat, półkule obie
  I oceanów wielki szmat
  Dałem ci rozum w głowie
  I osiemdziesiąt do stu lat ludzkiego losu
  A ty wybieraj tak czy nie
  Czy będziesz słuchać mego głosu.
  
  Dałem ci wszystkie cuda świata
  Także te nie odkryte
  I gwiazdy co wracają nocą
  Choć nikną bladym świtem
  Wszystko jest w twojej mocy
  Zależne od zrozumienia
  Jedna prawda moja jest -
  - to sens twego istnienia.
  
  Lecz prawda świętych ksiąg
  Nieprosta do zrozumienia
  W rozumie twoim cierniem jest
  Prowadzi do zwątpienia
  I gmatwa proste ścieżki.
  Niech cię pokory uczy
  Abyś ty sam siebie
  Pychą nie zdusił.
  
  Byś rozum doskonalił
  I mógł pojąć szybko
  Te zer tysiące co stoją
  Za zwykłą jedynką.
  W dążeniu do światła
  Byś szedł prostą drogą
  W tym ci i ja i te księgi
  Te święte pomogą.
  
  Ostawiam cię samym
  Byś jadł owoc życia
  I by wciąż cię nęciła
  Wielka tajemnica
  Co stworzysz to twoje
  Gdzie dojdziesz tam będziesz
  A syn twój pójdzie dalej
  I rozum twój posiędzie.
  
  Dałem ci cały świat, półkule obie
  I oceanów wielki szmat
  Dałem ci rozum w głowie
  I osiemdziesiąt do stu lat
  Ludzkiego losu - ...