To już nie te drzwi
  To już nie ten dom
  Wciąż szukamy swych miejsc
  Daleko stąd
  
  Tam gdzie noc gubi mrok
  Dzień traci blask
  Tam gdzie człowiek już chce
  Tylko prawde znać
  
  Wiem żę zdrada to grzech
  Wiem że okno to zmierzch
  Wiem że usta to krzyk
  Znam to tak jak i Ty
  
  Wiem że jesteś u stóp
  Swych szklanych gór
  Aby wspinać się
  I opadać w dół
  
  Może właśnie tego chce od Ciebie Bóg
  Abyś szukał do niego ciągle nowych dróg
  
  Jeśli jesteś gdzieś tam
  Między ziemią a snem
  Przejdź jak burza przez próg
  I nie pukaj do drzwi