Zbieram się długo, od samego lata,
  Zobaczyć ciebie w świętym Betlejemie,
  Tylko że od nas trzeba przejść pół świata,
  By w twą zamorską zawędrować ziemię.
  
  Pokaż mi dzisiaj za naszym ogrodem,
  Najbliższą drogę do twojej stajenki,
  Za to opłatek przyniosę ci z miodem,
  Stanę na palcach i podam do ręki.
  
  Snop wezmę z sobą, przyda ci się słoma:
  Niech Matka Boska w jakąś noc zadymną
  Żłób nią wyścieli świętymi rękoma,
  By ci nie było w twej kołysce zimno.
  
  A gdy ci twardo będzie bez poduszek
  I smutno - zapal na gwiazdach światełka,
  Ja ci dam trochę mych suszonych gruszek
  I zeszłoroczne opowiem jasełka.
  
  Jak szli trzej króle z koroną na głowie,
  Jakeśmy wtedy zabili Heroda,
  I jak na skrzypkach grali pastuszkowie.
  Tak ślicznie było. Tyś nie widział. Szkoda.
  
  A potem razem z Betlejem pójdziemy
  Do nas pomodlić się gdzieś na pasterce,
  I tu usłyszysz, malusieńki, niemy,
  Jak kolęduje tobie moje serce.