myślę więc jestem, te trzy słowa znam
  i udaję mądrego - i zachwycam się sam
  nie wiem dlaczego śmieją się wciąż
  ryczą i kwiczą, non-stop ze mnie drwią
  lecz mnie to nie przeraża, mnie to wali...
  
  oui, je ne vu pas, tak to jest tekst
  dorzucam bonjour i francuski gest
  lecz nikt tu nie chce wierzyć,
  że tata francuzem - mama polką jest
  lecz ja się nie obrażam, mnie to zwisa...
  
  
  nie wierzysz ty, nie wierzę ja
  gdybym w to uwierzył to bym może zdał
  i w pierwszej klasie znów nie siedziałby kolejny tłuk
  
  co w ten pusty łeb oni dolać chcą
  nie pomoże olej ani wstrząs i żaden inny bicz
  ja dalej będę wciskał kit!
  
  
  znów kolejny raz nadziałem się tak
  ktoś mnie zapytał ile jest dwa plus dwa i zamurował mnie
  i nie dał szans, wsio mi opadło a z faceta był hans
  choć pot spływał ciurkiem, mnie zwisało...
  
  hmm co za bajer umiem wciskać wciąż
  co za frajer, skąd się biorą te numery, skąd!
  a pewnego dnia miałem tak straszny sen
  złapał mnie ktoś, był przebrany za cień
  i teraz jestem pewien, że już mi nie zwisa...
  
  I wszystko czego chcę
  By w końcu gdzieś zamknęli mnie...