Patrz płynie kolorowych świateł nad Sekwaną sznur
  W dolinie grzmi Paryża nocny śpiew jak świerszczy chór
  Jak noże czarne ostrza dachów kroją nieba tło
  W nich okno lśni, tam jak i Ty ktoś spać nie może
  Dziś w chambre de bone bal kreślarzy
  Każdy wytworny jest jak lord
  Nikt dnia im wspomnieć się nie waży
  Ni pracy, praca - chamski sport
  Odbijaj flaszkę, żądź nie kiełznaj
  Na orbitę wszyscy wraz
  Bo gdy tak człek od rana pełza
  To wieczór spędzić chce wśród gwiazd
  I Ty tu jesteś, Ty o rękach
  Co tak gotycki mają rys
  I piękna jesteś jak jutrzenka
  W swoich sukienkach z marche au puces
  Chciałbym się zbliżyć ukochana
  Wprost w uszko nucić Ci mój śpiew
  Cóż kiedy leżysz na dwóch panach
  A między nami kran i zlew
  Któż umie tak jak Polak mówiąc milczeć, milcząc pić
  Tak szumieć, tak o słowo jedno zaraz w mordę bić
  Ech biada, te gotyckie ręce znów nie tam gdzie trza
  Darujcie mi wybite drzwi łbem żabojada
  Dziś w chambre de bone draka w sali
  Znowu z lokalem będzie źle
  Cóż gdy żabojad się napali
  To zawsze może nadziać się
  Co mi ich franki, ich ostrygi
  Wywiozłem z Polski com tam miał
  I zawsze mogę bez fatygi
  Przygrzmocić temu co bym chciał
  Cóż z tego, że wybiegła za nim
  Że mu w banioli skleją łeb
  Cóż, że dla niego zdejmie stanik
  Ja mam swój cios on tylko sklep
  Więc wolę zrzec się mych karesów
  I z wami moją whisky pić
  Na całe życie bez adresu
  Ale z imieniem własnym być
  Cóż z tego, że wybiegła za nim
  Każdy urządzić się jest rad
  I bierze on ten towar tani
  A mój jest przecież cały świat
  Więc jeszcze seta, znakomicie
  Padniemy, ale zgódźmy się
  Że z tylu różnych dróg przez życie
  Każdy ma prawo wybrać źle