Kiedy światła gasną, prawda co przeraża
  W mojej dłoni maska, która twarzą mą już się stała
  Kim naprawdę jestem gdy kurtyna spada
  gdy iluzji bezpowrotnie cały światjuż oddałam
  
  Już czas obudźcie mnie
  Zacznę żyć od nowa
  Odnajdę siebie znów
  Nie pomylę dróg
  Już czas obudźcie mnie
  zacznę żyć od nowa
  mój strach zabija
  więc czasu coraz mniej
  
  W swym odbiciu jeszcze czasem widzę siebie
  choć spod sztucznej rzęsty znowu płynie łza w zapomnienie
  Komu mam wierzyć?
  Znika gdzieś odwaga
  Znad krawędzi mych slabości w nicość gdzieś ciągle spadam
  
  Już czas obudźcie mnie....
  
  I niech stanie w płomieniach wszystko co bolało
  Najgorszy sen
  I niech stanie w płomieniach
  Nowy dziś wstaje dzień
  
  Już czas obudźcie mnie....