Na samym dnie
  Jest tylko dno,
  Nie ma drzwi i okien,
  I nie można już
  Niżej spaść.
  Trafiają tu
  Faceci, co
  Z nieba wprost tu spadli,
  Bo za ciężki był
  Ich los,
  
  Spadając tu przez cały świat,
  Kurczowo wokół się czepiali
  Nadziei chmur,
  Nietrwałych słów,
  Czyichś rąk.
  Zostały im kawałki chmur,
  Miłości strzępy pod palcami.
  
  To wszystko jest
  Nieważne tu,
  Nawet czas.
  Więc nie ma chwil i nie ma lat,
  I nawet gorzkie przemijanie
  Nie boli tak, bo przestał tu
  Istnieć czas.
  Czasami widzą niebo, gdy
  Do tyłu głowy przechylają,
  I jasność ta porywa ich,
  Ale to
  Krótko trwa,