Chodziłeś po dolinach i ogrodach
   Najdoskonalszy swego władcy twór
   Kwiatowy pył osiadał ci na stopach
   Twarz chłodził tresowany wiatr
   Zwierzęta grzały cię puszystą sierścią
   W źrenicy tańczył strumieni błysk
   A w zamian za to tylko posłuszeństwo
   Uległość wobec Pana
   Więcej nic
   Tylko pokora wobec bezwzględnego nieba
   Miłość do tego tylko, co potrzeba
  
   A ja nie mogłam bezczynnością żyć upojną
   I zrobiłam to, czego nie wolno
  
   Zrobiłaś - to się daje odczuć
   Kaleczę sobie palce na kamieniach
   A plecy jeszcze czują Archanioła miecz
   I płaczesz idąc w dół po zboczu
   U mojej szyi płaczesz ze zmęczenia
   I nie masz nawet sił na starcie brudnych łez
  
   Dałam ci rozkosz
   Dałaś ból
   Dałam ci dumę
   I wstyd
   Więc powiedz, po co jeszcze każesz mi iść z sobą
   Skoro nie cierpisz mnie i drwisz?
  
   Utraciłem raj
   Więc po bezdrożach pójdziesz nie czekając cudu
   Utraciłem raj
   I będziesz walczył o każdy życia dzień
   Utraciłem raj
   Na próżno czekać będziesz końca swoich trudów
   Utraciłem raj
   Nie będziesz miał nikogo oprócz mnie
  
   Utraciłem raj
   Do końca nie zapomnę ci tej winy
   Utraciłem raj
   Będziesz cierpiała razem ze mną licząc dni
   Utraciłem raj
   I będę bił cię, będę krzywdził bez przyczyny
   Utraciłem raj
   Jesteś słabością moją więc mi dodaj sił
  
   Pomóż mi przejść przez strumień
   Rękę daj
  
   Utraciliśmy
   Utraciliśmy
   Utraciliśmy
   Raj