Twoja potęga jest legendą
   Ale pozostał jeszcze mit.
   Możesz osiągnąć nim niejedno,
   Niejeden uratować byt.
  
   Wrogowie będą szczuć z daleka,
   Nie staniesz z nimi twarzą w twarz.
   Korzystaj z tego i opieką
   Otocz skrzywdzonych, których znasz.
  
   Nie licz na wdzięczność - karmi pychą,
   Wsłuchaj się pilnie w słabszych głos.
   To oni się pojawią znikąd
   I kres ominie Cię o włos.
  
   Nie chciej być wodzem, bądź ostoją
   I nie atakuj, ale broń.
   Jedyną broń - legendę swoją
   Wielkodusznością swoją chroń.
  
   Lwy inne szanuj. Jest Was mało,
   Strzeż się zawiści - truje krew.
   Ćwicz myśl spokojem, dbaj o ciało,
   Oszczędnie dozuj słynny gniew.
  
   Niech ryk twój będzie jak najrzadszy
   Lecz niechaj przed nim gwiazdy drżą.
   Nie śpij, gdy cisza Cię osaczy,
   Śpij, kiedy gwarem trawy brzmią.
  
   Mów sobie - jestem już ostatni.
   Przechowuj każdy świata smak.
   Pojmiesz, gdy znajdziesz się w zapadni
   Jak dobrze, że to nie jest tak.
  
   Bez żalu innym przekaż sprawy,
   Zrobiłeś już coś zrobić mógł.
   Niech dobroć Ci nie wejdzie w nawyk,
   Z wytartych nie korzystaj dróg.
  
   Wzdłuż twoich ścieżek doły kopią,
   Twój znaczy ślad potrzasków sieć.
   Ciebie wytrwały strzelec tropi,
   Bliźnięta łeb twój pragną mieć.
  
   Jak byłeś królem - będziesz łupem.
   Z taką pewnością musisz trwać.
   Cóż Cię obchodzi hien tupet,
   Gdy twego trupa będą rwać?
  
   Tylko postaraj się wyśledzić
   Kul przeznaczonych Tobie lot.
   Tyś kot, a kto to może wiedzieć
   Co wie i o czym myśli kot?