Raz! Dwa!
   To tylko rozstrzelanie cieni
   Wbijanie w ścięty wapnem świat
   Nie ma już trawy słońca kamieni
   To tylko rozstrzelanie cieni
  
   Trzy! Cztery!
   To z ubrań wytrząsanie ciał
   Bo traci właśnie kształt wymierny
   Każdy kto kiedyś kształt swój miał
   To z ubrań wytrząsanie ciał
  
   Cztery! Raz!
   To zapatrzenie w drogę kuli
   Grzęznący w głąb źrenicy lęk
   Nie ma plutonu gmachów ulic
   To zapatrzenie kuli
  
   Pięć!
   Nienaturalne kończyn pozy
   Matowy martwej skóry blask
   Milczenie obliczonej grozy
   Nienaturalne kończyn pozy
  
   Trzy! Pięć!
   To przechodzenie światów boso
   Lot w smudze mroku w biały dzień
   Minął bez echa krótki łoskot
   To przechodzenie światów boso
  
   Dwa!
   To tylko rozstrzelanie cieni
   To tylko pięć
   Razy
   Ja