Oto i ja, w posoce skrzepłej osaczony,
   Ja - wilk trójłapy wśród sfory płatnych łapsów
   Stoję i warczę, kaleki i bezbronny,
   Szczuty jak pies od niepamiętnych czasów.
  
   Uciekać dalej nie będę już i nie chcę,
   Więc pysk w pysk staję z myśliwym i nagonką.
   Mdławy niewoli zapach nozdrza łechce
   I nagła cisza unosi się nad łąką.
  
   Myśliwy jeszcze ma broń i trzyma smycze,
   Lecz las jest nasz i łąki są nasze!
   Wilk wolny wyje, na smyczy pies - skowycze
   I bać się musi i swoich braci straszyć.
  
   Popatrzcie na mnie, gończe psy zziajane,
   Bite za próżną pogoń za swym bratem -
   Stoję przed wami, po stokroć zabijany
   Z blizną na karku, z odgryzioną łapą.
  
   Nie ufam wam, ale i nie chcę zaufania,
   Swoje za sobą mam i macie wy za swoje.
   Byłem ścigany, byliście oszukani
   A oszukanych sfor - ja się nie boję.
  
   Myśliwy jeszcze ma broń i trzyma smycze...
   Podejdźcie do mnie wy, karmione z ręki,
   Kikut i blizna to wolności cena.
   Sam tylko zapach jej zaciska szczęki
  
   Psa, w którym skomle zapomniany szczeniak.
   Po lasach jeszcze wciąż żyją wilki młode,
   Porozpraszane przez bezrozumne salwy,
   Silne i wściekłe, i strasznej zemsty głodne
  
   I ja je kocham i tak mi bardzo żal ich!
   Myśliwy jeszcze ma broń i trzyma smycze...
   Niejeden z was, co się na miskę łaszczy
   Zapominając swoje niespokojne sny –
  
   Wie wszak, że bije ręka, która głaszcze,
   Na pierwszy objaw jedynego zewu krwi..
   Skomleć o łaskę - niegodne psa, ni wilka,
   Dać się tresować i na rozkazy czekać:
  
   Nasza ma być najkrótsza życia chwilka,
   I być wyborem - przyjaźń do człowieka...
   Wilk wolny - wyje, na smyczy pies - skowycze
   I bać się musi i swoich braci straszyć.
  
   Myśliwy jeszcze ma broń i trzyma smycze,
   Lecz las jest nasz i łąki też są nasze!