Spójrz tam gdzie chmur latawce
  Gdzie tren jesiennych brzóz
  Co dzień ten obraz mam i tracę i już nie wiem sam czy jest mój
  Tak dużo przedarło go burz
    Spójrz tam gdzie piach za progiem
  Gdzie chłód porannej mgły
  Jak ty ruszyłem stamtąd w drogę i sam chciałem wejść na szczyt
  Zdobyć to wszystko co miałeś już ty
    Teraz długo stoję w oknie, patrzę w dół
  Rzeką jezdni przepływają światła aut
  Tak niewiele znam tu twarzy, czasem nie mam dokąd pójść
  Taki mały ten mój wielki świat
    Spójrz tam gdzie moje miejsce
  Gdzie już nakryty stół
  Za szkłem to samo stare zdjęcie, ten sam ciepły piec z kłębkiem snu
  I tylko pamięć tak piecze jak sól
    Spójrz tam gdzie wiatr w witrażach
  Gdzie klucz nie strzeże drzwi
  Gdy już spakuję zdarzeń bagaż i z tych paru lat strzepnę pył
  Wrócę i jeszcze nauczę się żyć