Na sali wielkiej i błyszczącej
  Tak jak nocne Buenos Aires
  Które nie chce spać
  Orkiestra stroi instrumenty
  Daje znak i zaraz zacznie
  Nowe tango grać
  Siedzimy obok obojętni
  Wobec siebie jak turyści
  Wystukujemy rytm
  Nie będzie tanga między nami
  Choćby nawet cud się ziścił
  Nie pomoże nic
    Chociaż płyną ostre nuty
  W żyłach płonie krew
  Nigdy żadne z nas do tańca
  Nie poderwie się
    Bo do tanga trzeba dwojga
  Zgodnych ciał i chętnych serc
  Bo do tanga trzeba dwojga
  Tak ten świat złożony jest
    Zaleje w końcu Buenos Aires
  Noc tak gęsta jak atrament
  A gdy przyjdzie brzask
  Co było w naszych sercach kiedyś
  Kiedyś jak świecący diament
  Cały straci blask
    I choć będą znowu grali
  Bóg to jeden wie
  Nigdy razem na tej sali
  Nie spotkamy się