Wszędzie obcy, zawsze inny
  Lękam się nastania dnia
  Poza prawem, pośród winnych
  Ślady stóp przysypał piach
    W moim sercu w mojej duszy
  W moich myślach drzemie zło
  Jestem jak zranione zwierzę
  Jestem jak szyderczy wzrok
    Jak człowiek bez twarzy
  Odchodzę w mrok
  Samotnie do celu dryfując wciąż
    Nie znam swego przeznaczenia
  Nie wiem czy to drogi kres
  Wciąż uciekam przed swym cieniem
  Skonam jak zaszczuty pies
    ANDRZEJEK GRA
    Jak człowiek bez twarzy...