Ajjaj...
  Na granicy między bożnicami zebrała się Rada Rozumnych:
  co począć, by młodzi zaczęli, jak kiedyś, zachodzić do domów świątynnych,
  by starsi nie stali pod deszczem, co lunął ze wszystkich zebranych wstydów?
  Będzie to krótka opowieść o Brooklyńskiej Radzie Żydów.
    Łąka na niebie się kończy, ja tańczę, tańczę na słońcu,
  słowo, na które czekałem, padło z twoich ust w końcu.
  Tańczę, ja tańczę na łące, przecież łąka, to słońce,
  mądrze świat został stworzony, dzięki za to Ci, Ojcze...
     / w s t a w k a /
    Ajjajajaj...
  "Młodzi chcą czegoś zupełnie innego od tego, co chcieliby starsi" -
  stary rabin tak mówił, przyklasnęli mu wszyscy niemalże.
  "Młodzi świat inny dostają, niźli starsi dostali" -
  teraz oklaski rozległy się nawet z najdalszej części sali
    A łąka na niebie się kończy, ja tańczę, tańczę na słońcu. . .
     / w s t a w k a /
    Ajjajajaj...
  Co na Williamsburgu tak mało młodzieży zaszczyca wizytą swoją Pana
  Dla nich ktoś wielki, to Bestie Boys czy nawet czasem muzyka czarna (ajwaj!)
  Mogliście słuchać, co wam mówili, dotrzymać też było z nimi umów,
  kiedy rozmawiać z wami chcieli jeszcze - radziła Brooklyńska Rada Żydów...
    A łąka na niebie się kończy, ja tańczę, tańczę na słońcu. . .
     / w s t a w k a /
    Łąka na niebie się kończy, ja tańczę, tańczę na słońcu. . . / do wyciszenia