Brylant to Ty, czysty, nieskażony
Gdy pamięć wybiela obraz niedokończony
A kamień w mym sercu cicho zaczyna grać
Rozwijam skrzydła, płonę, brylant to Ja

Widziałam, gdzieś w światłach, niepokonany
Jak sułatan potem zszedłes między poddanych
Wśród tylu innych stałam - wybrałeś mnie
Zerwałeś kwiat, w motyla odczarowałeś ćmę

Dziś mówię do ścian, by złamać milczenie ciszy
To wszystko co mam jest bez Ciebie niczym
Przeklinam wolność, którą przyniósł poranek
Ostatni Twój list, mój brylant uspił znów w kamień

Piszesz: I tak czas uleczy rany
I świerze łzy zatrą ślady starych
A nowe radości, których imienia nie zasz
Usta linię wąską wygną w słodki kształt serca