Przez okno widzę jak odchodzisz stąd
   Z pochyloną głową
   Swą modlitwę płacze deszcz
   Sama tulę siebie
   - Czy tego właśnie chciałam?
   Zabrałeś ze sobą na zawsze
   Mój najczulszy szept
   Gdy jutro się zbudzę
   Swą pustką szafy zranią mnie
  
   Nie ma cię w tym mieście
   Zwyczajnie tak odszedłeś stąd
   Nie ma cię w tym mieście
   I nie ważne kto popełnił błąd
  
   Z nadzieją zaprzyjaźnię się
   Podniosę z kąta zmięty sen
   Świat ulepiony z marzeń
   Głęboko na szuflady dnie
   Odnajdę dawną siebie
   I z wiatrem znów się zmierzę
   Wiem że zbudujemy
   Zupełnie nowe światy dwa
   I znów zrozumiemy
   Jak pięknie jest się szczerze śmiać