Całuję w dupę kulturę masową
   Awangarda poetycka poruszyła moją głowę
   Więc siedzę, owijam własny stolec w papier
   Palcem wskazującym za uchem się drapię
   Palcem serdecznym dłubię sobie w nosie
   Czasem coś wynajdę, czasem coś wyniosę
   Potem turlam to sobie w kółko po blacie
   Pokażę to mamie, pokażę to tacie
   Pytam się co robić, gdy turlanie zbrzydnie
   A tata do mnie na to - zjadaj bo wystygnie
  
   Teraz przyszła pora na fakt autentyczny
   W naszej służbie zdrowia panuje stan krytyczny
   Kiedy byłem w szpitalu, pielęgniarki z pragnienia
   Wysysały swym pacjentom zapasy nasienia
   Laborantki gdy wiedzą, że nikt się nie zbliży
   Popijają sobie cicho mocz do analizy
   Trochę kału zjeść na niestrawność nie zaszkodzi
   Zdrowe ciało, zdrowy duch - zdrowe też odchody
   Kończę tę opowieść, czas upływa pomału
   Bo jak długo można siedzieć kontemplując zwały kału