Spłoszony ptak, spłoszony dzień,
   Grudniowy szron na szkle.
   Podchodzi noc pod ciepłą sień
   I śniegiem w oczy dmie.
  
   Opada w dół zawiei ćma,
   W zamknięte bije drzwi,
   A w dali dzwon - kolęda gra
   I konie krzeszą skry.
  
   Hej, kolędo, leć!
   Hej, kolędo, leć!
   Leć nad światem ośnieżonym,
   Syp iskrami z gwiazd.
  
   Hej, kolędo, leć!
   Hej, kolędo, leć!
   Obudź serca, otwórz domy,
   Popatrz ludziom w twarz.
  
   Już tańczy noc, trzaskają drwa,
   Przy stole miejsca dość.
   Nie tylko dziś - każdego dnia
   Wejdź, gościu! Przy mnie siądź!
  
   Hej, kolędo, leć!
   Hej, kolędo, leć!
   Leć nad światem ośnieżonym,
   Syp iskrami z gwiazd.
  
   Hej, kolędo, leć!
   Hej, kolędo, leć!
   Obudź serca, otwórz domy,
   Popatrz ludziom w twarz.
  
   Spotkania rąk w półmroku świec,
   Dzień dawno padł bez tchu.
   Tak rodzi się serdeczność serc,
   Pogoda jasnych słów.
  
   Hej, kolędo, leć!
   Hej, kolędo, leć!
   Leć nad światem ośnieżonym,
   Syp iskrami z gwiazd.
  
   Hej, kolędo, leć!
   Hej, kolędo, leć!
   Obudź serca, otwórz domy,
   Popatrz ludziom w twarz.