W potoku włosów Twoich
   W rzece ust
   Kniei jak wieczór - ciemnej
   Wołanie nadaremne
   Daremny plusk
   Jeszcze w mroku owinę
   Tak jeszcze róża nocy
   I minie świat gałązką
   Strzępkiem albo gestem
   Potem niemo się stoczy
   Smuga przejdzie przez oczy
   I powiem: nie będąc - jestem
   Jeszcze tak w Ciebie płynąc
   Niosąc Ciebie tak odbitą
   W źrenicach lub u powiek
   Zawisłą jak łzę
   Usłyszę w Tobie morze
   Delfinem srebrnie ryte
   W muszli Twojego ciała
   Szumiące snem
   Albo w gaju gdzieś jesteś
   Brzozą, białym powietrzem
   I mlekiem dnia
   Barbarzyńcą ogromnym
   Tysiąc wieków dźwigając
   Trysnę szumem bugaju
   W gałęziach twoich - ptak