Czy to można aż tak
   Czy to można aż tak kochać Ciebie
   Być jak zraniony ptak
   Dla miłości tej aż zgubić siebie
   To nic, to nic
   To gra, w którą grasz
   Tandetny film, tani fałsz
  
   Tydzień składa się z dni
   W których nic się naprawdę nie dzieje
   Każdy dzwonek do drzwi
   Budzi daremny żal i nadzieję
   Pięć minut łez
   I przepaść bez dna
   Przepadło w niej
   Moje, ja
  
   Nie przepraszam za nic
   Bo słowa mnie nie wytłumaczą
   Jak wyrazić w nich Twą miłość mu
   Codzienny lęk
   Nie przepraszam za nic
   Bo słowa tu
   Nic już nie znaczą
   Nawet te największe użyte znów
   To pusty dźwięk
  
   Czy to można aż tak
   Czy to można aż tak kochać Ciebie
   Być jak zraniony ptak
   Dla miłości tej aż zgubić siebie
  
   Nie przepraszam za nic
   Bo słowa mnie nie wytłumaczą
   Jak wyrazić w nich Twą miłość mu
   Codzienny lęk
   Nie przepraszam za nic
   Bo słowa tu
   Nic już nie znaczą
   Nawet te największe użyte znów
   To pusty dźwięk
  
   Nie przepraszam za nic...