Nie mówię nic
   I tak jak ty
   Rozciągam uśmiech w srebrny śmiech
   Złamana w pół
   Nakrywam stół
   I pytam jak Ci minął dzień
  
   Gdy będziesz spał
   Cichutko wymknę się
   Przepłynę wzdłuż ocean moich łez
   I wrócę zanim słońce wstanie
  
   Wychodzisz i
   Zostawiasz mi
   Przez próg rzucony tani gest
   Nie mówię nic
   I tak jak ty
   Rozciągam usta w srebrny śmiech
  
   Wieczorem dasz mi garść dusznego bzu
   Bym mogła w nim utopić cierpki ból
   A wtedy ty poczujesz się niewinny
  
   Dotykasz mnie
   I sprawiasz, że
   Już prawie wierzę w twoje słowa
   Lecz gasisz ogień
   Szybko zbyt
   Czy wiesz jak marznę w twych ramionach?
  
   Zasypiasz - ja cicho wymykam się
   Przepływam wzdłuż ocean moich łez
   W pamięci wskrzeszam tamten maj i bez
   I wrócę zanim słońce wstanie...