Gdzie nas powiedzie skrajem dróg
   Gzygzakowaty życia sznur
  
   Do wsi Zagubin na Kujawy białe
   Gdzie ziemia licha piachy niebywałe
   Kozy dziewanna sosny i rozstaje
   I Potęgowa samotna jak palec
  
   U Potęgowej zatem zagościlim
   Kwaterę tam czasowo ustalilim
   W polu robilim z boru drwa nosilim
   Jak stara matka i dwóch synów żylim
  
  
   Słoneczko na nas świeciło z ukosa
   Bo jesień późna była rano rosa
   Mgła zaś wieczorem zjawa białowłosa
   Przyszłego losu mąciła nam postać
  
   Jak stara matka i dwóch synów żylim
   My z Potęgową tak się polubilim
   Na ścianie wisiał we pstre wzory kilim
   I nikt nie zgadnie czemu w dal ruszylin
  
   Gdzie nas powiedzie skrajem dróg
   Gzygzakowaty życia sznur
  
   Tam nas powiedzie gdy nadejdzie czas
   Gdzie Potęgowa teraz jest to raj
   Tam urządzimy wtedy wielki bal
   Hej! Potęgowa, hej! Witek i ja
  
   I ci co zmarli lub co zginą z nami
   Bracia kamraci z drogi pod chmurami
   Spotka się nas na balu kupa luda
   Ech ! - jak zadudni niebieska tancbuda.