Jakby nigdy nic brodzę już w smudze cienia
   i widzę jak zachodzi słonko ojca i matki
   jakby nigdy nic przyjaciół paru na cmentarzach
   jakby nigdy nic kwitną na nich kwiatki
  
   jakby nigdy nic słońce świeci innym
   i kto inny ze światem się zżywa
   jakby nigdy nic żartujemy pijemy
   choć przy stole wciąż kogoś ubywa
  
   jakby nigdy nic kolejna jesień mija
   jakby nigdy nic życie ucieka
   jakby nigdy nic robię dobrą minę do złej gry
   i z nadzieją na jutro czekam