Na dworze mgliście, dżżyście.
   Kopuła nieba sina.
   Gdy nad Australią lato,
   a u nas zima
   zazdrosny wiatr leniwie
   dotyka moich skroni.
   Przed chłodem i ciemnością
   jak lew broni.
  
   Najbardziej lubię kiedy,
   w dzielnicy taka cisza.
   Gdy spisz to słucham sobie,
   jak oddychasz.
   I jak ci serce bije.
   Próbuje z ruchu powiek
   wyczytać, co też może
   snić się tobie.
  
   REF. Obok ciebie się obudzić
   i w ramionach twych zasypiać.
   Żyć tak aby, nie żałować.
   Słuchać dobrych ludzi rad.
   Jak ognia ludzi złych
   się strzec ze wszystkich sił.